Onze-Lieve-Vrouwkerk Deinze Markt Deinze Dagelijks te bezichtigen. Oorsprong : XIIIe eeuw.

Een van de laatste bouwwerken opgetrokken in Scheldegotiek.
De Onze-Lieve-Vrouwkerk te Deinze is sinds 1936 een geklasseerd monument. In haar huidige gedaante is zij het resultaat van een bijzonder bewogen evolutie. Van een oorspronkelijk Romaans bouwwerk uit de tweede helft van de 12de eeuw zijn in de kruisbeuken nog enkele bescheiden resten terug te vinden. De gotische kerk, oorspronkelijk uit 14de eeuw, werd opgetrokken in Scheldegotiek. Een reeks calamiteiten noopte telkens opnieuw tot heropbouw, vernieuwbouw, opkalefateren en restaureren.
Tussen 1896 en 1906 werd de kerk grondig getransformeerd door architect R. Van Assche, die het huidig uitzicht grotendeels bepaalde. Mgr. R. Maere betitelde de kerk in zijn archeologische studie anno 1942 als een "elegant monument". Het meubilair stamt hoofdzakelijk uit de 18de eeuw. Het orgel uit 1740 werd vervaardigd door Pieter van Peteghem ( Wetteren 1708 - Gent 1787 ). Uit dezelfde tijd dateren ook het koorgestoelte, kerkmeesterbank en rococo-biechtstoelen. De klassistische kommuniebank is uit het laatste kwart van de 18de eeuw, terwijl de preekstoel uit de 19de eeuw stamt. Hoofd- en zijaltaren in neogotische stijl werden vervaardigd in 1910-1911. De stenen doopvont, met laatgotische onderdelen, zou teruggaan tot de 15de eeuw-16de eeuw. In de weekkapel is een Mariabeeldje bewaard dat in 1638 aan de kerk werd geschonken door Markies Floris de Merode, toenmalig Heer van Deinze. De 12 apostelbeelden in de hoofdbeuk zijn gesneden uit lindehout en vormen een schenking uit 1677. De gepolychromeerde beelden van St.-Anna-ten-drien en St.-Rochus zijn uit de 18de eeuw. Het schilderij "Aanbidding der herders" zou afkomstig zijn uit het atelier van Gaspar de Crayer (Antwerpen 1584 - Gent 1669), een epigoon van P.P. Rubens. "Sint-Rochus en de pestlijders" en "St.-Cecilia" zijn werken van Karel Picquè (Deinze 1799 - Brussel 1869).