Begin 1999 ging de 20ste Stoet van Canteclaer door de straten van Deinze : een Europese gebeurtenis in Vlaanderen. De driejaarlijkse stoet ging voor het eerst uit in 1962, nadat het jaar voordien door het Ministerie van Landbouw de "Nationale Prijzencommissie voor het levend pluimvee" in het leven was geroepen. Deze commissie bepaalt nog steeds elke woensdagmorgen de richtprijzen die gelden voor de gehele Europese Gemeenschap. De stoet heeft dan ook alles te zien met de kip - levend of dood - en verwijst aldus steeds opnieuw naar de belangrijke Europese functie van de stad sedert het oprichten van de"kiekenmarkt" in 1808. De stoet evoceert taferelen zoals die zich vroeger in de stad en op de markt voordeden en bedient zich hiervoor rijkelijk van de geschiedenis en de folklore. Er wordt een beroep gedaan op een 50-tal groepen en een totaal aantal deelnemers tussen de 1500 en 2000.

De figuren zijn ontleend aan het beroemd dierenepos "Van de Vos Reinaert", een stuk Vlaamse middeleeuwse litteratuur waarin de haan Canteclaer, zijn vrouw, de hen Rode, en hun kinderen - ondermeer Coppe - de hoofdrol spelen. Zij stappen ook mee op als reuzen, terwijl talrijke taferelen, zoals de dood van Coppe, kleurrijk en levendig worden weergegeven. De grote delen van de stoet zijn dan ook : de geschiedenis van de stad, de geschiedenis van de pluimveemarkt, en een gedeelte "De Kip is dood, leve de Kip!".
Wanneer de Europese grenzen straks zullen vervagen, zal de Deinse Pluimveemarkt meer dan ooit aan Europese betekenis winnen en krijgt deze belangrijke folkloristische manifestatie beslist nog meer Europese betekenis en weerklank.
De stoet wordt gebouwd en geregisseerd door de bekende kunsthistoricus en stoetenbouwer Frans Vromman.

Culturele en socioculturele verenigingen Toeristische verenigingen Toneelmaatschappijen Zangkoren Verbroedering Sociale verenigingen Hobbyclubs Serviceclubs Milieuverenigingen Handelsverenigingen Sport- en feestcomites Wijk- en straatcomites Bibliotheken Jeugdverenigingen Sportverenigingen