De Pinte, amper negenhonderd hectare, heeft op zijn grondgebied een behoorlijk aantal kastelen en kasteeltjes.

Kasteel Scheldevelde

Uiteraard in de eerste plaats "Scheldevelde" (Kasteellaan nr. 35-41), dat in de ontginning van de streek een fundamentele rol speelde.

Scheldevelde achterkant

Scheldevelde voorkant

Het huidige OCMW-bejaardentehuis en dienstencentrum heeft een lange voorgeschiedenis.
Het domein wordt voor het eerst vermeld in de 8ste eeuw,als uitgestrekt Karolingisch bos- en heidegebied tussen Gent en Sint-Eloois-Vijve, een Leiedorp aan de grens met West-Vlaanderen. De eigenlijke ontginning van het vrij dorre gebied gebeurt door de Gentse Sint-Pietersabdij. De monniken beheren het goed zeker al in 1259, maar besteden er aanvankelijk weinig aandacht aan. Pas in de late 18de eeuw wordt het echt belangrijk, men bouwt er een landhuis en een boerderij. In die periode (1774-1777) worden ook de rustieke zeven dreven aangelegd. De Franse bezetter neemt het goed in beslag en zo komt het uiteindelijk in de handen van de familie De Potter-Surmont, die er in 1846 het oude landhuis laat vervangen door een neoclassicistisch kasteel (architect: Leo Minard). Zoals het dan al eens meer gebeurt, schenkt een vrome dame het mooie eigendom bij testament (1858) aan een liefdadigheidsinstelling: het "bureau van weldadigheid" van de gemeente Nazareth - dat als bindende voorwaarde krijgt opgelegd er minstens zes bejaarde mannen of vrouwen te verzorgen. De opdracht wordt doorgeschoven naar de Zusters van Liefde.

Wie goed kijkt, zal vlug merken dat de huidige hoofdingang van het kasteel, vanuit het dorpscentrum via de Kasteellaan, eigenlijk de achterzijde is. De hoofdingang bevond zich natuurlijk aan de andere kant, met zijn trappen en statige zuilen, zijn omwalling, zijn toegangspoort en zijn uitzicht op de zeven dreven. De centrale dreef loopt trouwens richting Gent.

Kasteel van De Pinte

Midden in het dorp, aan het Kerkplein, ligt het "Kasteel van De Pinte". Vroeger stond hier een hoeve, in 1857 omgebouwd tot buitenverblijf, een hof van plaisance. In 1881 werd het mooie park aangelegd, het kasteeltje zelf kreeg zijn definitieve vorm in 1932.

Kerk van De Pinte

Aan de overzijde van de weg staat de neogotische kerk, in 1839 gebouwd naar een ontwerp van alweer Leo Minard. In 1900 komt er een nieuw koor en een kruisbeuk, in 1912 wordt het schip verhoogd en tot tegen de straat verlengd. Meteen komt er achteraan de doopkapel bij, nu heringericht tot weekdienst- kapel.

Kasteel Grand Noble-Goed ten Abeele

Kasteel "Grand Noble"

Langs de Baron de Gieylaan (nr. 165-169) zien we het statige kasteel "Grand Noble", net vóór de grens met Sint-Denijs-Westrem. Dit voormalig "Goed ten Abeele" was ooit in het bezit van de Gentse Sint-Pietersabdij. Ze gaf het in leen aan onderandere de Gentse patriciër Geraard de Duivel.

De naam Grand Noble duikt pas op in de de verkoopakte van 1763, wanneer het huis van plaisance aangekocht wordt door ridder Soenen. Via erfenis komt het in 1802 in het bezit van de familie De Giey, die het nog altijd bewoont. Alles aan het kasteel is 19de-eeuws, het park, de vijver, de meeste dreven. Het oude landhuis wordt tussen 1850 en 1860 vervangen door het imponerend neoclassicistisch gebouw. Ook de toegangspoorten zijn toen vemieuwd. Ze dragen het wapenschild en de veelzeggende familieleuze: Qui s'y frotte, s'y pique.