De Nazarethse "hospice-bossen" liggen op de grens met De Pinte. Deze gemeente, waaraan in 1977 Zevergem werd toegevoegd, was vroeger een gehucht van Nazareth. Een eerste poging om de wijk zelfstandig te maken onder de naam Willemsdorp komt er in 1829. De Belgische Revolutie van 1830 steekt er een stokje voor, maar in 1868 is het toch zover. De nieuwe gemeente wordt natuurlijk niet meer naar de intussen verdreven koning Willem genoemd, maar ontleent haar naam aan een plaatselijk café.

Oorspronkelijk moet de bevolking leven van de opbrengst van de schrale grond, maar in de 19de eeuw komt daar verandering in. Men ontdekt namelijk dat de zandgrond uiterst geschikt is voor tuinbouw, voor het kweken van bomen en van bloemen. Vooral de begoniateelt wordt een succes. De vlotte spoorverbinding met Gent en Kortrijk (1839) en met Oudenaarde (1857) betekent een belangrijke stimulans. Door diezelfde vlotte verbindingsmogelijkheden met Gent en ook met Brussel worden de tuinbouwbedrijven vanaf 1935 het slachtoffer van verkavelingen. De Pinte krijgt hierdoor een nieuwe functie, het wordt een slaapgemeente - De Pinte, stilaan één grote villawijk.

Om dezelfde reden verdwijnen na de Tweede Wereldoorlog tal van landbouwbedrijven, onder andere het "Hof te Poldere", vooraan in de Polderdreef. Dit groot erf, al gekend sinds 1359, was eigendom van de graaf van Vlaanderen. De gronden worden verkaveld in 1960 en drie jaar later wordt het hof gesloopt om plaats te ruimen voor een pronkerige villa, zelfs een gedeelte van de omwalling is verplaatst. Buiten de dorpskern, onder meer in de wijk Hemelrijk, bleven een aantal hoeven gespaard en door klassering gevrijwaard.