Kerk Machelen

De kerk, voor het eerst vernoemd in 1163, ligt op de top van de donk met een prachtig uitzicht op de Leiebocht. De vierkante onderbouw van de toren in Doornikse steen verwijst naar een oorspronkelijke Romaanse constructie. In dezelfde steensoort wordt in de loop van de 13de en 14de eeuw de westgevel opgetrokken. Maar de kerk krijgt veel te lijden onder allerlei vernielingen.

In de eerste plaats zijn er de nefaste godsdienstoorlogen van de late 16de eeuw, waardoor veel moet worden heropgebouwd. In 1621 wordt de achthoekige toren opgericht, twintig jaar later is het nieuwe schip, een hallenkerk in laat-gothische stijl, voltooid. Nog eens honderd jaar later komt er een nieuw en groter koor. Nadat de torenspits in 1801 weer eens zwaar was beschadigd, wordt hij wel gerestaureerd maar voortaan reikt hij minder hoog. De zware gevechten aan de Leie in 1918 betekenen weer rampspoed; de allerlaatste restauraties zijn pas in 1989 voltooid.

Lovenswaardig is dat de elektronisch beveiligde kerk van Machelen dagelijks kan bezocht worden en dit loont wel de moeite: een marmeren altaar uit 1783, een laat-gotische kroonluchter, ook de communiebank en het orgel zijn van hoogstaande kwaliteit. Merkwaardig dat deze parochiekerk maar liefst drie patroonheiligen telt: Sint-Michiel, Sint-Cornelius en Sint-Ghislenus. Van de laatste twee bleven de relieken in de kerk bewaard, tot ze geroofd werden tijdens de godsdienst-troebelen van de 16de eeuw. De verering blijft en in de loop van de 17de eeuw komen er "nieuwe" relieken van de heilige Cornelius. Hij en de heilige Ghislenus worden ter hulp geroepen tegen de stuipen, in de volksmond de seskens genoemd. Al generaties lang is er de jaarlijkse bedevaart naar beide heiligen, een gebeuren dat doorheen de tijd hoogten en laagten heeft gekend, maar dat ver buiten de dorpsgrenzen weerklank vond. In 1921 telde men nog 40.000 bedevaarders.

Lange tijd geleden werden grote dieren geofferd, paarden en koeien. Later enkel nog kippen en konijnen. Dit gebruik verdween in 1940. De laatste decennia is "Machelen Gilde" veeleer geëvolueerd tot een soort grote kermis.

Oude pastorij

In een halfvervallen gebouw, vlak tegenover het koor van de kerk, bevindt zich de oude pastorij, die voorbestemd is om het Roger Raveel-museum onderdak te verlenen. Zo te zien is er nog veel werk aan de winkel.

Hostens molen

In de onmiddellijke buurt, in de Hoevestraat, staat de romp van de stenen Hostens-molen uit 1838: een graanmolen, die achteraf nog dienst deed als olie-pers. De Tweede Wereldoorlog maakte een einde aan beide carrières.

Roger Raveelkapel

Wat verder in de Hoevestraat (nr.14) ligt een woning met atelier en natuurlijk met een groene poort: daar woont en werkt Raveel. Wie werk van deze kunstenaar wil zien, geraakt wellicht binnen in de Roger Raveel-kapel, aan de Posthoornstraat.

Bij het verlaten van Machelen, via de Brugstraat Machelen, moeten we beslist even stilstaan op de brug over de Oude Leie: wat een fantastisch uitzicht op het water en de kerk op haar heuvel... Even verderop voert een tweede brug ons over het Leiekanaal, de sinds 1972 rechtgetrokken en gekanaliseerde rivier. Langsheen de linkeroever, stroomafwaarts richting Deinze, loopt een weg, geschikt voor wandelaars, fietsers en auto's die zich "plaatselijk verkeer" achten.

Goed 't Overmeersch

Hierlangs bereikt men de Overmeersstraat, waar een van de alleroudste hoeven van de streek ligt (nr.4). Het "Goed 't Overmeersch" staat al bekend sinds 1423 en is beroemd voor zijn imposante inrijpoort waarin de jonge Raveel zijn atelier had.

Helaas - ook dit is Vlaanderen - is het poortgebouw omgetoverd tot woning. De oorspronkelijke walgrachten zijn al twintig jaar gedempt, de 17de-eeuwse hoeve staat voorlopig wel nog overeind.