De beroemdste eigentijdse inwoner van Machelen is ongetwijfeld Roger Raveel, de man die brute betonnen muren, gekooide vogels en gesloten poorten in zijn kunstwerken plaatst, maar ook poëtische kleurencombinaties en mysterieuze witte vierkanten schildert. Precies zo is Machelen zélf een amalgaan van idyllische hoekjes langs de oude Leie-arm en ordeloze, soms half vervallen brokken steen en beton. Het dorp is gefusioneerd met Zulte, waar begin onze eeuw de impressionist Modest Huys zijn verblijfplaats zocht. Dat ook hij van de Leie hield, bewijzen zijn talloze kleurrijke taferelen van de rivier, met rotend vlas erin of met spelende kinderen langs de oever.

Machelen ligt op een donk aan een buitenbocht van de Leie en - zo blijkt uit de annalen van de Gentse Sint-Pietersabdij - het bestond al in de 8ste eeuw. Het verschijnt er beurtelings onder de naam Mahlinum en Mageleno, wat telkens zou afstammen van het Germaanse woord magalium, groot. In de hoge Middeleeuwen wordt het bestuurd door de heren van Oudenaarde, de kerkelijke parochie hangt af van het kapittel van Rijsel, bisdom Doornik. Sinds 1559 is dat het bisdom Gent, dekenij Deinze.